Ik beken, jarenlang was ik geen fan van roséwijn. Lange tijd dacht ik dat het nooit meer goed zou komen tussen ons. Met rosé, vond ik, kon je als wijnliefhebber niet veel aanvangen. Roséwijn, dat was gebrek aan diepgang, te weinig om het lijf en te zoet. Volgens mij had roséwijn ook te weinig sexappeal. De oorzaak van mijn aversie lag bij een oudtante, die tijdens de vele familiefeesten, steevast een lichtzoete Rosé d’Anjou schonk bij een reusachtige Sint-Honorétaart. De fles raakte snel leeg en mijn tante giechelachtig en een beetje handtastelijk. Mijn verste herinnering aan rosé, in die onschuldige jaren, waren de natte, kleverige kussen van mijn groottante. Je zou de wijn voor minder de rug toekeren. Maar vandaag is het tij is gekeerd en breek ik met plezier een lans voor rosé.


Rosé, het mooiste van twee werelden

Vele jaren was rosé een beladen onderwerp en synoniem voor matige wijn. Het kneusje van de wijnbouw zeg maar. Rosé, dat was voor veel wijnboeren een verwaarloosbaar bijproduct. Gelukkig is daar de jongste jaren veel verandering in gekomen. In alle streken van de wereld worden lekkere rosé wijnen gemaakt, waarvan de meesten technisch goed gemaakt zijn, vol frisse en fruitige aroma’s. Gezond fruit, roestvrijstaal en temperatuurcontrole zijn sleutelwoorden voor goede rosé. Het legt een goede wijnbouwer geen windeieren. De laatste jaren is rosé bezig met een echte remonte en vooral jongeren hebben rosé ontdekt. Drink pink, is hun leuze.

In vijf jaar tijd is de wereldwijde consumptie van rosé met meer dan vijftig procent toegenomen. Volgens mij bundelt goede rosé het mooiste van witte en rode wijn samen: het levendige en de elegantie van wit en de fruitigheid van rood. Ik vind ook dat veel rosé aan complexiteit heeft gewonnen. Ook in de mousserende wijnindustrie, zoals Champagne, Cava en Prosecco stijgt het percentage roséwijn. In Nederland organiseert een wijnmagazine al jaren een rosécompetitie waarbij de beste rosé worden gekozen in Nederland en Master of Wine Cees van Calsteren schreef een tijdje geleden een enthousiast boekje over rosé. Rosé is hip, meer dan ooit.

Soorten rosé

Rosé bestaat in droge, halfdroge en lichtzoete versies en in verschillende kleuren. Laat je niet in de luren leggen door de kleur. Provençe wijn zijn gewoonlijk lichtgekleurd, maar ze kunnen intens smaken, terwijl dieper gekleurde rosé veelal fruitig zal zijn. Afhankelijk van de streek zijn rosé fruitig, kruidig of zachtaardig. Sommige producenten laten hun rosé rijpen in eiken vaten om een meer gestructureerde wijn te verkrijgen, soms met goed voelbare tannines. Naargelang het wijntype serveren we rosé met lichte grillades, frisse salades, gebakken gevogelte, casse-croûte en zuiderse gerechten. Deze week, bij de zonnige start van de lente proefden we een lichtkruidige rosé met gegrilde lamsteaks bestreken met tapenade en geserveerd met ratatouille, subliem. Halfdroge rosé past goed met oosterse gerechten en desserts op basis van rode vruchten. Maar rosé en Sint Honoré, neen dat nooit meer…

Gido Van Imschoot

Wie is Gido Van Imschoot? gidovanimschoot.be